نیڑے ہو کے رانجھنا سنی میری

میری ڈولڑی رنگ پور ڈھو چلی وے

ڈولی چلی نہیں بیٹھ میں کھیڑیاں دی

میں جیوندی جان ہاں زمیں سمو چلی وے

جہڑی پینچنی کل سیالناں دی

تیری ہیر نماننی ہو چلی وے

تیلی لاونی تیوراں زیوراں نوں

میں تے ہنجھوآں ہار پرو چلی وے

سیدے کھیڑے دی ہکّ 'تے سپّ لیٹن

والاں لمیاں نوں ہتھیں کھوہ چلی وے

اک سہیلیاں تے اک مجھیاں نی

میں نشانیاں چھڈّ کے دو چلی وے

بوٹے آس امید دے سکنے نی

وچھوڑیاں دی اےداں لوء چلی وے

تینوں آکھیا سی بندوبست کر لے،

کرکے نال نہ تیرے دھروہ چلی وے

چلھ پچھے پردیس جہان آکھے،

میں تاں اکھیاں توں اوہلے ہو چلی وے ۔

تینوں کسے نہ ہن اڈیکنا ایں

میں حویلیاں دے بوہے ڈھو چلی وے

ایدوں ودھ کے ہور کی قہر ہونیں

چولی دامن توں وکھری ہو چلی وے ۔

استاد دامن