جتھے خوشی دے واجے پئے وجدے سن،
اوتھے حصرتاں دے داغ داغ رہِ گئے ۔
کتے زندگی دی اےداں شام ہوئی،
اکھاں رہیاں کہ بجھے چراغ رہِ گئے ۔

پھل لگنے سن جہڑے بوٹیاں نوں،
پانی وچّ اوہ باغ دے باغ رہِ گئے ۔
اوہناں ٹبراں دا رہا کجھ وی نہیں،
جے کجھ رہا تباہی دے داغ رہِ گئے ۔