شعرکدہ

سجناں جے توں ہاسے دتے  دکھ وی اچھے خاصے دتے  لوکاں نے تے گل کیتی سی  توں تے کھول خلاصے دتے  ہجراں دے وچ وصلاں ساہنوں  خورے کیہ کیہ چاسے دتے  غیر تے پاسا وٹ