شعرکدہ

بندہ تھڑک پوے اندازیاں توں  اندازے بھگتے پیندے نیں ہر حال اچ اپنی کیتیاں دے  خمیازے بھگتنے پیندے نیں متاں زخم وسیم نہ گھل جاون  پھٹ تازے سیونے پیندے نیں  پ